طبق آمار واردات سالانه موز به ایران چیزی حدود 700هزار تن بوده است. با محاسبه جمعیت 80 میلیونی ایران ، هر ایرانی درسال چیزی حدود 8.5 کیلوگرم موز میخورد. برای این میزان موزی که ایرانیها مصرف میکنند، هرسال حدود 540میلیون دلار هزینه میشود که دولت برای واردات موز دلار 4200 تومانی اختصاص نداده است و موز با ارز آزاد وارد میشود. اگر قیمت دلار بازار آزاد را 20 هزار تومان در نظر بگیریم، یک حساب و کتاب ساده نشان میدهد که سالانه چیزی حدود 10 هزار و 700 میلیارد تومان خرج سالانه سبد میوه موز هر ایرانی میشود. این شرایط باعث کاهش واردات این محصول شده و به حدود 430 هزار تن رسیده است.
ذر ایران استان های سیستان و بلوچستان، کرمان و هرمزگان درختچه موز کشت می شود. البته وجود باغ های بسیار از گیاه موز در استان سیستان و بلوچستان، این استان به قطب اصلی تولید موز در ایران تبدیل کرده است. در این استان شهر زرآباد به خوبی می درخشد و حجم بیشتر موز تولیدی این استان، بخاطر این شهر است. که در هر هکتار باغ موز در این شهر بیش از 30 تن موز تولید می شود. برداشت محصول از این باغ ها در ماه های آبان و آذر در پاییز، اسفند در زمستان و فروردین و اردیبهشت در بهار، صورت می گیرد. طبق آمارها ، جمعیتی حدود 8000 نفر، از طریق کشت موز کار می کنند (به صورت مستقیم و غیر مستقیم).
در سال 98 حجم موز برداشت شده از زمین های موجود در این استان سیستان و بلوچستان بیش از 120 هزار تن بوده است . که درآمد مستمری برای تولیدکنندگان این محصول دارد ( طبق آمارها ، جمعیتی حدود 8000 نفر، به صورت مستقیم و غیر مستقیم از طریق کشت موز کار می کنند). و. به دلیل بهره مندی این استان از رطوبت دریا و همچنین نزدیک بودن به خط استوا، سیستان و بلوچستان در تولید محصولات گرمسیری پتانسیل خوبی دارد و حتی محصولاتی همچون انبه، نارگیل و دیگر میوه های استوایی، در این استان کشت می شود که با برنامه ریزی کل کسری واردات این محصولات قابل جبران است.